maandag 24 juli 2017

Verslag Henk Harenberg: Ultraloper welke binnenkort het ultralopen vaarwel zegt

Na deze 6 uur heb ik nog twee sportieve plannen dit jaar. De eerste is een 24 uur proberen te voltooien. De laatste 24 uur die ik nog wil lopen. Niet voor de fun omdat een 24 uur niet bepaald als fun voelt. Ik vind het interessant te ervaren hoe je zowel fysiek als mentaal omgaat met vermoeidheid. Eigenlijk vond en vind ik de 24 uur geweldig ondanks dat ik geen talent heb en had. De 24 uur wil ik nog proberen te finishen vanwege een andere reden welke ik geheim houd. Alleen een super goede ultra-vriendin heb ik er over verteld. Een tipje van de sluier: het heeft te maken met mijn Mexicaanse vriend Chucho. We noemen elkaar inmiddels broer. Hij zat in het verleden in het Mexicaanse nationale ultra-team. Mijn andere sportieve plan dit jaar is om te proberen 200 keer de finish gehaald te hebben op een marathon (82 keer) c.q. ultra (107 keer). Nog 11 keer proberen te finishen. 

Terug naar die 6 uur van Aalter. Wat me te wachten staat? Geen flauw idee. Het is me inmiddels wel duidelijk dat het deelnemersveld sterk is vanwege o.a. deelname Lorenzo en Leonie. Met een kleine 100 deelnemers starten we vandaag. We lopen dus niet alleen op het rondje van twee kilometer. Fijn om een aantal oud bekende Belgische kennissen tegen te komen die ik in 1 van mijn mislukte deelnames aan de Spartathlon tegenkom. Joseph komt een ieder vandaag prettig supporteren. Toch jammer dat we elkaar zo weinig ontmoeten. Een man met een gouden hart die na afloop helpt met het opmeten van de restmeters. 

Om 11.00 uur starten we op de atletiekbaan. Mijn plan is om niet als een gek achter de snelste aan te rennen wat deels lukt. Na een honderd meter verlaten we de atletiekbaan, vervolgens een stukje gras en een paar geultjes waarna we licht dalend op het asfalt komen waar al vlot een klimmetje begint. Na circa 800 meter staat er een water- en sponsenpost. Vervolgens mogen we na 900 meter haaks linksaf door een straat waar we redelijk beschut lopen. Na circa 1,2 km linksaf en dan na circa 1,5 km rechtsaf vervolgens een paar honderd meter doorlopen waar een keerpunt is achter de sporthal, waarna we naar de parkeerplaats voor de sporthal lopen. Daar moeten we haaks rechtsaf en gelijk weer rechtsaf licht dalend naar beneden. Vervolgens lopen we over een grappige kasseienstrook in de sporthal waar je redelijk afdaalt, langs het zwembad waarna de tweede verzorgingspost is waar je van alles kan krijgen wat je nodig hebt. 

Niets ten nadeel van de organisatie maar wat een verschrikkelijk heftige ronde (na afloop zeg ik tegen Leonie: 'wat een kut-parkoers' terwijl zij gewoon vet gepresteerd heeft zonder enige wanklank. Tja daarom is ze ook een topper). Echt het parkoers is nergens vlak. Veel vals plat, erg bochtig en een keerpunt. De eerste ronde voelen aan of je al uren hebt gerend. Wat ik me ook besef dat er vorig jaar een 24 uur is gelopen. Pfft respect en chapeau voor de finishers. Wat ik interessant vind hoe ik vandaag mentaal hiermee omga maar dat komt wel goed. Ik heb totaal niet verwacht dat het geen vlak parkoers is. Waarom ik dit niet verwacht had? Gewoon niet goed voorbereid. 

Tijdens de tweede ronde haalt Lorenzo me voor de eerste keer in. Ik zweet me een otter (terwijl een otter helemaal niet zweet) gedurende de eerste rondes. Het is bewolkt. Wellicht een ietwat hoge luchtvochtigheid. Ik heb er in ieder geval geen last van. Gedurende de derde ronde haalt Leonie me in waarop ik zeg 'lekker voor mijn zelfvertrouwen' waarop ze zich bijna verontschuldigt. Niet nodig 'it's just a joke'. Idem deed ik destijds tijdens een 24 uur op de baan in Barcelona toen die andere, de inmiddels in Japan wonende, Leonie me in haalde. We hebben veel humor gehad in Spanje. Ze vond het rondjes op een baan lopen helemaal niets. 

Ronald moet helaas na twintig km stoppen vanwege liesklachten. Of we elkaar volgende maand wederom ontmoeten tijdens een wedstrijd is nog maar de vraag. Sorry Ronald dat ik niet je spontaniteit heb tijdens een loop. Tijdens rondjes rennen vind ik het prettig om me af te sluiten van veel om me heen. Echt een groot voordeel van die rondjes rennen is dat je niet hoeft op te letten dat je de weg kwijtraakt. 

Veel heb ik dus niet gepland vandaag. Mijn geplande 'snelheid' is circa 9 tot 9,5 km per uur. Normaliter zou dit mogelijk zijn maar niet vandaag. Lorenzo en Leonie kunnen volgens mij zeker vijf kilometer meer lopen op een vlak parkoers. Kijk ik naar de afstanden die Geert Ceuppens en Patrick vd Beek hebben afgelopen dan is dit zo'n drie tot vier kilometer minder dan wat ze kunnen. Kees van Helmond legt zelfs elf kilometer toe. 

Ik heb ontzettend genoten van Lorenzo en Leonie. Goh wat een klein mannetje is Lorenzo. Een lichtgewicht. Geweldige support heeft hij. Volgens mij bestaat een deel uit zijn ouders. Leonie loopt als een Zwitsers uurwerk. Goh wat ziet ze er sterk uit en wat heeft ze een mooie loopstijl. Elke keer zeggen we elkaar wat. Wat? Nou elkaar voornamelijk het beste wensen. 

Na afloop hebben we elkaar nog gesproken maareh dat 'u' zeggen laat maar achterwege Leonie. Ik schrok er van. Eigenlijk is uw prestatie het meer dan waard om 'u' tegen te zeggen. Ik heb van je/u genoten. En je bent een sympathie topper blijkt ook na afloop. Ik vind het helemaal geweldig wat je zoal bezighoudt. Je gaat dit jaar nog een keer knallen. Komt goed, don't worry. Funny dat je zegt 'ik vertel je niet teveel omdat je vast nog een verslagje schrijft'. Haha, ik schrijf nu toch niet teveel over je? Je zit nog lang niet aan je ultra-loopplafond wat prestaties betreft. Daarnaast kan je nog lekker grensverleggend bezig zijn ergens in de toekomst. 

Na 5 uur en 15 minuten vraag ik maar eens hoeveel c.q. hoe weinig kilometers ik heb afgelegd. Prima heb ik een redelijk goede inschatting gemaakt. De laatste twee uur geeft het me trouwens een kick om te blijven joggen terwijl er redelijk wat aan het wandelen zijn. Velen wandelen tussen de 600 en 700 meter en het valse plat naar het keerpunt achter de sporthal. Het geeft me energie om dit niet te doen. Ondanks dat het langzaam lopen de overhand neemt, voelt het goed. Het zoeken naar het juiste tempo lukt me in het tweede deel. Dit kan ik gevoelsmatig nog een tijdje volhouden. Het 6 uur fluitje voelt niet als echt bevrijdend omdat ik niet vet moe ben maar het is goed zo. 

Overzicht gelopen tempo per uur: 
1e uur: 9,7 km; 
2e uur: 9,6 km; 
3e uur: 9,2 km; 
4e uur: 8,4 km; 
5e uur: 7,7 km en 
6e uur: 7,7 km 

Inderdaad ik heb niet geforceerd. Hetzelfde gevoel overheerst zoals recent op de Amersfoortseweg gedurende vijf km (alleen maar vals plat) tijdens die marathon in Apeldoorn: dit is fysiek niet meer aan mij besteed. Ik kan de humor er wel van in zien. Joerie en co bedankt voor de prima organisatie. De 6 uur voelt sympathiek aan die door een ieder wordt gewaardeerd. 

Na het inleveren van de chip ontvangen we nog een t-shirt. Vind ik geweldig. Je krijgt er bijna nergens meer 1 zonder dat je extra voor dient te betalen. Dit heb ik ook met startnummers. De startnummers heb ik allen bewaard met het resultaat er achter op geschreven. Tja als ik later oud en opa ben dan gaat die oude knar er nog iets bescheiden over vertellen mits er interesse is, haha. 

Voorlopig geen 'wedstrijden' meer maar een paar weken alleen twee keer een training van vijftig kilometer in de omgeving van Winterswijk in een lekker tempo (gemiddeld acht kilometer per uur) welke bij me past. 

Goede vakantie aan een ieder, 


Henk Harenberg 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen